Olmayan sevgiliye yazılan bir şiir bu.
Kalemi kırık, kağıdı buruşuk, dizeleri darma dağınık.
Ölçü yok bu şiirde, kafiye ise hiç mi hiç uymayan bir şekilde.
Satırlar uyumsuz, noktalamalar belli belirsiz.
Kalemden dizeler öyle bir telaşlı dökülmüş ki.
Satırların içinde, kelimeler sanki sahibini arıyor.
Her dokunuş, her darbe, çok farklı bir alemde.
Harfler, kelimeler ahengin bile içinde arar halde.
İflah olmaz artık bu dizeler…
Ayyaş, bi çare birbirine karışıp gider.
Sarhoş bir halde, artık olmayanı arar durur.
Sonunda kalem darbeleri içinde, yazanını da kaybeder .
02/12/2011
